" چتر"
هوا آفتابیه اما ، زیر چترم پُرِ ابره
می بینم می ری و بارون ، داره رؤیامُ می شوره
تو راس راسی داری می ری ، بدون بوسه ، بی لبخند
سرم از حجم دلپیچه ، دُچار وحشت گوره
چه چشم انداز غمریزی
تو و یک ساک و یک جاده
یه گام دیگه برداری
بارون دنیام بلعیده
تو توی مه فرو می ری
تا روی مرگ جاری شم
رضا می دی به نابودیم
داری خدا می شی کم کم
هوا آفتابیه اما زیر چترم پُرِ ابره
می بینم می ری و بارون، داره رؤیامُ می شوره
تو راس راسی داری می ری ، بدون بوسه ، بی لبخند
سرم از حجم دلپیچه دچار وحشت گوره
زمین زیر پام داره
میاد بالا مث باتلاق
چرا عین خیالت نیست
شدم تبعیدی اعماق
نمی گیرن قدمهاتُ
تقلا های بیهوده ام
دیگه انگار نه انگار
همیشه عاشقت بودم
بهت فردا رو یاد دادم
گذاشتی پات رو فردام
نفهمیدی که فردامُ
برای دیدنت می خوام...
اینجا ته دنیاست
اینجا که نیستی مرگ هست
اینجا که نیستی "من" نیستم
اینجا "اینجا" نیست
با تو ام آزادی عشق
